de lieveling der goden

Laatst zag ik de film Faust uit 1926. Een paar dingen:

De acteur die de Aartsengel speelt heet Werner Fuetterer en is geboren in Stralsund. Met een beetje fantasie valt Fuetterer af te leiden van ‘fütteren’ (voeren) en met nog wat meer creativiteit kan Stralsund dan worden gelezen als de woorden ‘Strahl Sünde’ (straal zonde)
Dus, vanuit de plaats waar de zonde straalt komt de engel die voert. Denk aan het verschil tussen voeren en voeden.
Er staan een paar interessant klinkende titels in zijn filmografie, o.a. Liebling der Götter.
Fuetterer speelde hierin in 1960.

De acteur die Mephisto speelt heet Emil Jannings, die werd geboren in het Zwitserse Rorschach (zoals in het woord Rorschachtest - Je ziet wat je wilt zien - over de naam van Jannings kan ik alleen zeggen dat het een anagram is van ‘slangen in mij’)
In 1930 speelde Jannings in de film Liebling der Götter. Dertig jaar later speelde zijn collega Werner Fuetterer in de film Liebling der Götter. Ik heb geen van beide films gezien en kan er niets over zeggen behalve dat dit suggereert dat zowel Mephisto als de Aartsengel een lieveling van de goden is.


‘Ich entsage Gott und seinen himmlischen Herrschaaren. Und dafür soll mein sein alle Macht und Herrlichkeit der Welt.’

Dus, na 30 jaar verandert de lieveling van demon naar engel. In 1990 is (voor zover ik weet) geen Liebling der Götter gemaakt maar 2 jaar eerder in 1988 wel.
Mr. North – Liebling der Götter (althans, zo heet ie op imdb.de) Tja. Op imdb.com een quote van Theophilus North (uit deze film) ‘Madam. I suggest that you encourage your children to play with matches!’ Speel met Lucifer, de lieveling.

de pimpernoot

de vagina

de geboorte óf het Heilige der Heiligen

de eikel



Een aantal jaar geleden kreeg ik de bijbel als kerstkado. Tijdens het lezen hiervan viel mij het woord ‘pistachenootjes’ op (ik weet niet waarom, er staan tenslotte wel meer woorden in) en ik kocht een zakje pistachenootjes die ik eens goed bekeek.
Ik geloof dat de pistache één van die manieren is waarop de natuur haar geheimen weergeeft. Het is namelijk de samenkomst van vrouwelijke en mannelijke geslachtsdelen, en net als de kip en het ei een goede voedingsbodem voor meditatie.

Misschien is dat ook de reden dat pistaches nooit gepeld verkocht worden, mensen moeten zien en zelf denken… (O.. verpest ik het nu dan door dit te schrijven?)

Deze vorm, de geslachtsdelen, zou de naam pistache hier ook op doelen? Internetse etymologiewoordenboeken vertellen alleen hoe de pistache in andere talen en tijden heette.
De kennis van het ontstaan van woorden blijkt een streng bewaakt geheim… voor de nederlandse s(h)ite moet je zelfs betalen. Dank u, ik trek mijn conclusies wel zelf.

Op de site 'worldlingo' (www.worldlingo.com/ma/enwiki/nl/Pistachio) staat nog wat informatie over de pistache. Onder andere dat ze gevoelig zijn voor spontane zelfontbranding?! Hot.

Nou. Uitgaande van die numerologie waarin A,J en S staan voor 1 en B,K en T voor 2 (etc.) komt pistache tot een totaal van 36. Met dit gegeven (6X6 en de 'vereniging') kan de pistache zéér goed dienen als 'kapstok' voor een persoonlijk Hexagramritueel.

Diana

Ik heb een huis zonder ramen
zonder deuren, zonder muren
Drie Dames
en een vierde die er niet is
zijn mijn buren

Vincent Bridges

83 minuten durende lezing van Vincent Bridges waarin hij veel interessants verteld. Of je het nu praktiseert of dat je alleen maar graag 'interessante' stukjes over magie wilt schrijven (hihi)
Korreltjes zout bij de hand? Mooi. Sit back and.

Toevalligheden

Ik had het een keertje hoog in de bol toen ik een Goetia evocatie deed en was arrogant, zonder merkbare reactie. De volgende avond vond ik opeens een verscheurd briefje van mijzelf terug met groot Tetragrammaton erop. Terwijl ik hierover nadacht bracht ik het glas appelsap naar mijn mond.
Net op tijd zag ik de dikke doorn erin drijven. Ik spoelde het glas om en ging naar de woonkamer. Net voordat ik op het kussen wilde gaan zitten waar ik van tevoren de hele tijd had gezeten zag ik een enorme ‘punaise’ (zo’n plastic ding met een spijker eraan wat onder sommige houten stoelpoten zit)
Voor allebei die ‘prikkels’ heb ik (g)een logische verklaring. Ik was die dag niet buiten geweest en heb ook geen doornstruiken hier in de buurt waar ik mij doorheen moet worstelen. De ‘punaise’ is van geen meubelstuk hier in huis of van ergens waarvan ik weet. Ik heb ‘m bewaard en in mijn kast gestoken zodat ik hem altijd zie als ik mijn spullen pak.

Dat deze voorwerpen zich uit het niets materialiseerden denk ik niet. De doorn zal vast ooit in mijn trui zijn geraakt of zo en vele wasbeurten hebben overleefd voordat ie losliet en in mijn glas viel. Het zelfde voor die punaise. Vast ooit bewaard, of misschien van een vorige bewoner geweest, en nu zijn weg naar mijn kussen gevonden – ergens uit gevallen of zo.
Dat gezegd hebbende is het natuurlijk wél zo dat ze zich samen presenteerden.

Maar goed, ik merkte ze beide op. Waarschijnlijk ook de bedoeling, alleen een waarschuwing.