CDEBDAC

Delen van dit hoofdstuk zijn moeilijk te volgen. Het merendeel van de tekst is gebaseerd op een schematische tekening die er niet meer bij zit... Een ‘verbeterde’ versie is door een voorgaande redacteur toegevoegd en dient als basis voor het tweede (jongere) gedeelte van de tekst zodat dit hoofdstuk een herschrijving van een herschrijving is.

Hoofdstuk 4 de Ontwaring

Een verdere uitwerking van de analyse gegeven in hoofdstuk 7 van het boek …* toont ons de volgende opstelling waarbij de punten A t/m E de schakelaars en de lijnen 1 t/m 4 de begrenzers zijn. Deze 9 factoren tezamen vormen de inhoud van dit hoofdstuk.


[de huidige afbeelding is een digitale reproductie van broedster Janeya’s origineel – ter verduidelijking van het ontvouwingsproces heb ik een aantal kleine wijzigingen aangebracht: waar Janeya de 5 punten als een horizontale stippellijn tekende heb ik geprobeerd een driedimensionale vertaling te geven zodat de patronen van de onderlinge verbondenheid zichtbaar worden. Ook heb ik de lijnen 5 en 6 getrokken, me baserend op de sprong van E terug naar C, dus van D terug naar B en van C terug naar A waarbij ik stel dat 5 en 6 respectievelijk de bevestiging van B en A in de driehoek van CDE verzekeren. Deze wijzigingen heb ik overigens voorgelegd aan broedster Janeya alvorens ze hier met haar volledige goedkeuring te plaatsen.]



De lijn 1 A-B is betekenisvol genoeg met zijn verdraaide symboliek van de begrensde vormer. Schakelaar C, net niet halverwege A-B en nét rechts van D is de eerste kenbaar gemaakte weigering. Er is geen lijn A-C** of B-C


*Het betreffende boek waarin de originele analyse wordt gegeven is verloren gegaan. De titel van het boek is een gevaarlijk raadsel op zich dat te veel hindernissen op het pad werpt. In wijsheid is besloten deze titel niet vrij te geven. Zie ook voetnoot 254 bladzijde 3 boek Dus.
**In Janeya’s origineel. Uit de beschrijving ‘5 punten als een horizontale stippenlijn’ valt te zien waarom een lijn A-C vermoed kan worden waar deze slechts de helft (ongeveer) van A-B is – het zelfde verschijnsel als waarbij de sterren aan de hemel zo vaak ‘precies op een lijn’ lijken te liggen.
De driehoek CDE is los van A-B en naar eigen keuze volledig verantwoordelijk voor zichzelf^*^ en maakt met de plaatsing van E voorbij B een teruggang onmogelijk. De overwinning of de val in het eigen zwaard.

Dit is hoe ik het lees
Dit is hoe ik het schrijf

^*^In Janeya’s origineel. Zie deel twee van dit hoofdstuk voor de herschreven verhouding tussen CDE en A-B.





Tweede stuk hoofdstuk – de aha’s van broeder Misjkynwel

‘…in een vinger, omdat die vinger deel van de hand is.’ - anoniem

Broed/ST/ers,

In de 40 jaren die ik vulde met het bestuderen van de 9 factor analyse vocht ik onafgebroken tegen de weerstanden die ik overal aantrof wanneer ik een voorzichtige poging ondernam mijn axioma van de completerende 5 en 6 in te passen.
Groot was dan ook mijn vreugde toen ik broedster Janeya leerde kennen en zij met haar verklaring van de vrijwillige afscheiding precies leek aan te tonen wat ik (op dat moment) wilde zeggen. Inmiddels ben ik nu al bijna drie weken zielsgelukkig als Janeya’s aanvaarde Believer en heb ik haar naar believen lief.
Mijn standpunt inzake de vrijwillige afscheiding (en de daaruit voortkomende onmogelijkheid van een teruggang) is echter veranderd. De 5 en 6 die de 9 vervolmaken tot 11 zijn een noodzakelijkheid zonder welke het systeem zichzelf niet langer kan handhaven. Dat is grof gezegd hoe het is, hoe ik het lees en hoe ik het schrijf. Want:

Deze vrijwillige weigering van C om plaats te nemen op het niveau tussen A en B is naar mijn mening onvoldoende bewezen. De lijn A-B zoals weergegeven in mijn herziene figuur geeft de staat van A-B aan. De jaloerse A die geen B naast zich wil (en al helemaal niet boven zich) zet met deze houding zelf de neergang in.
De ‘miskende’ C vormt een alliantie met D en E waarop een ondermijnende B ‘goedkeuring’ verleent aan D zodat A niet anders kan dan C erkennen.


Nu alle schakelaars zijn verbonden kunnen we een nieuwe tweedimensionale (uitgevouwen) weergave van de figuur geven. En nu zien we de betekenis van lijn 2 - die belangrijke basislijn voor de ontwikkeling van C tot CDE tot CDEBDAC.

Om een geheel te vormen zou C nu zijn fundering in C-D moeten opgeven en zich overleveren aan de genade van A – de afwijzende vormer – in een vernietiging van zijn eigen initiatief en zonder enige garantie.

Ik denk
Misjkynwel

.