maandag 4 april 2011

prologisch

Haar Vuur

Zij en haar vuur waren samen
Met duizend-en-geen namen
Alle mannen deed zij ontvlammen
En haar kinderen kwamen

De stapel groeide groter
Het hele hoofd vol boter
Knisperig, krokant en zwart
Verbrandde zij haar koters

En de assen verstrooid in de wind
Want niet één was haar enige Kind

Geen opmerkingen:

Een reactie posten